Unveiling Infinity: heerlijke ‘nothingness’

Dit blog werd geschreven door Veronique Hazelzet.

Zou ik naar de masterclass over de Vigyan Bhairav, oftewel Unveiling Infinity gaan? Door Sri Sri Ravi Shankar zelf gegeven? Het klonk prachtig; 112 meditatietechnieken die het mogelijk maken om een gevoel van oneindigheid en diepe innerlijke vrede te ervaren…
Iets voor mij? Ik aarzelde. Ik mediteer al bijna 30 jaar en sinds ik 7 jaar geleden overstapte van de Transcedente Meditatie techniek naar de Sahaj Samadhi, is mediteren makkelijker dan ooit. De Sahaj Samadhi is een prachtige cursus die door Sri Sri is ontwikkeld en bij Art of Living wordt gegeven. Daarbij helpen ook de voorbereidende ademoefeningen uit het Happiness Programma, zoals o.a. de Sudarshan Kriya om makkelijk in de rust en leegte van de meditaties te zakken.

Ik twijfelde… zou ik gaan? Na al die jaren bij Art of Living wist ik zeker dat ik een boeiend weekend met Sri Sri zou beleven vol rake humor, onverwachte wendingen en diepe kennis die hij zo helder kan verwoorden. Maar dat kan ik vaker met hem meemaken. Was deze cursus nou zo speciaal? Toen sprak ik mensen die de cursus eerder in India hadden gedaan en allemaal vertelden dat er iets onverklaarbaars in hen was veranderd. Hoe? Dat konden ze niet uitleggen, omdat het zo simpel leek. Maar er was iets gebeurd tijdens de cursus dat niet alleen te maken had met de technieken die hij had aangereikt. Ze voelden zich sindsdien lichter, gelukkiger. Mensen die al jaren actief zijn voor Art of Living. Teachers, die zelf de ademcursussen geven en stevig in het leven staan. Zij zeiden: ‘Je zou gek zijn als je niet ging.’

Ik wil niet graag voor gek worden versleten, dus ik schreef me in. Vanaf het moment dat op het gigantische projectiescherm in Theater Amsterdam het heelal met de miljarden sterren verscheen en ik door de bewegende beelden het gevoel had er zelf in te zweven, wist ik: hier gaat iets onvergetelijks gebeuren. Geen idee wat, maar ik ben er klaar voor.

‘Als je hier bent gekomen met een jas vol verwachtingen, doe die dan uit’, was ongeveer het eerste wat Sri Sri zei. Moeilijk als je al zoveel geweldigs over Vigyan Bhairav hebt gehoord. Maar ik snapte wat hij bedoelde. Wees blanco en heb even geen oordeel. Zet je kritische, analytische redeneerknop uit en onderga het. Dus richtte ik mijn ontvangstsignaal in de ether en liet me meevoeren. Hij vertelde over het kosmisch bewustzijn wat helemaal niet ver weg is en waar we allemaal mee in verbinding staan. Over de oneindige reikwijdte en krachtige energie van je subtiele lichaam. De werking van je chakra’s en hoe je dat kunt versterken. Hoe je je zintuigen op verschillende manieren kunt inzetten.

Sri Sri liet ons letterlijk ervaren wat we in de drukte van alledag zo makkelijk vergeten: dat onze zintuigen zo krachtig en rijk zijn en ons zoveel vertellen. We zijn de connectie ermee kwijt geraakt, maar ze zijn altijd binnen handbereik. Bijna met een knip van je vinger.

“Door meditatie strekt je lichaam zich uit. Als je gelukkig bent, voel je ruimte, als je ongelukkig bent, krimpt je lichaam en dat voelt als een jas die te krap zit”, aldus Sri Sri.

Het voelde alsof ik helemaal geen lichaam had. Het ‘hollow and empty’ gevoel wat ik ook altijd in de stilteretraites ervaar. Die heerlijke ‘nothingness’, zoals Sri Sri het noemt. Geen moment was ik niet ‘in het moment.’ Ik was kalm en totaal tevreden. En inderdaad, nu snap ik wat me eerder was verteld; er is iets onverklaarbaars gebeurd. Het voelt alsof er weer meer is opgelost, uitgewist en weggenomen van het beetje ballast uit mijn verleden dat ik nog meedroeg. Een soort grote – energetische – schoonmaak. Ik kan het niet uitleggen, maar dat hoeft ook niet. Sri Sri zegt vaak: “Probeer niet alles te verklaren. Accepteer dat het er is en verbaas je; ‘just wonder’. Dat ‘wonder’ heb ik afgelopen weekend ervaren.

Veronique Hazelzet